Maraş’ın taraklık geleneği, yüzyıllardır ateşle kurulmuş bir diyalogdur. Bu tabakta o geleneği kuzu sırtına ve kuyruk yağına taşıyoruz — şişe geçirilmiş, közde olgunlaşmış, kendi yağıyla buluşmuş bir et.
Yanında kemik suyuyla pişirilmiş firik pilavı gelir. Firik, hasatından önce ateşle tanışmış bir tahıldır; dumanı hafızasına kazınmıştır. Kemik suyunun derinliğiyle birleşince tabağa sessiz ama kalıcı bir ağırlık verir.
Sosu közlenmiş sarımsaklı mürdüm eriğinden. Ekşisi keskin değil, olgun. Sarımsağın közde yumuşayan karakteriyle birleşince ete hem zemin hem karşıtlık olur.